Schildklierprobleem bij je kat

Kampt je kat met schildklierproblemen? Deze stofwisselingsziekte is op verschillende manieren te behandelen. Aarzel niet om contact op te nemen met je dierenarts.

Wat is hyperthyreoïdie bij je kat? 

De stofwisselingsziekte hyperthyreoïdie wordt veroorzaakt door de overproductie van het schildklierhormoon. Hierdoor werkt de schildklier van je kat te snel, met een te snelle stofwisseling als gevolg.

Wat zijn de symptomen van een snelwerkende schildklier bij je kat?

Een kat met een te snel werkende schildklier herken je aan volgende symptomen:

·        gewichtsverlies ondanks hogere eetlust

·        meer drinken en vaker plassen

·        doffere vacht

·        rusteloosheid: meer miauwen, actiever zijn

·        braken

·        diarree

·        grotere klieren in de nek

·        hoge bloeddruk

Herken je een of meer van deze symptomen bij je kat? Neem dan onmiddellijk contact op met je dierenarts.

Wat zijn de oorzaken van hyperthyreoïdie bij je kat?

Hyperthyreoïdie wordt in 98 procent van de gevallen veroorzaakt door een goedaardige tumor of een vergrote schildklier (hyperplasie). Slechts in 2 procent van de gevallen gaat het om een kwaadaardige tumor.

Waarom zou je hyperthyreoïdie bij je kat laten behandelen?

25 procent van de katten met schildklierproblemen hebben een te hoge bloeddruk. Dat kan levensgevaarlijk zijn. Neem direct contact op met je dierenarts.

Hoe wordt hyperthyreoïdie vastgesteld bij je kat?

Soms is/zijn de vergrote schildklier(en) te voelen in de hals. Via een bloedonderzoek kan je dierenarts uitsluiten of je kat aan hyperthyreoïdie lijdt. Dit wordt nagegaan door de TT4 te controleren. Is de test positief? Dan volgt er een bloeddrukonderzoek. Een kat met een te hoge bloeddruk krijgt bloeddrukverlagende medicijnen voorgeschreven.

Hoe wordt een schildklierprobleem behandeld bij je kat?

Er bestaan vier verschillende methodes om hyperthyreoïdie te behandelen. Vraag steeds je dierenarts om advies. Welke behandeling geschikt is voor jouw kat hangt af van:

Radioactief jodium tegen hyperthyreoïdie

Radioactief jodium wordt in het bloed van je kat gespoten om zo het zieke deel van de schildklier uit te schakelen. Deze behandeling wordt aangeraden voor jonge katten met hyperthyreoïdie en is zeer effectief. Na deze behandeling zit de kat 5 dagen in isolatie bij de dierenarts. Nadat de kat terug thuis is, moeten de gebruikte kattenbakkorrels een aantal maanden bewaard worden vooraleer ze bij het vuilnis mogen.

Echter, niet elke dierenarts mag en kan deze behandeling uitvoeren. Bovendien kan de aandoening na verloop van tijd terugkomen of kan de kat hypothyreoïd worden waardoor toch nog medicatie moet toegediend worden Toch blijft dit de behandeling met de beste prognose.

Medicijnen voor hyperthyreoïdie

Je kan een te snel werkende schildklier onder controle houden met medicatie. Schildkliermedicatie moet levenslang worden toegediend. In het begin moet de kat vaak op controle om de neveneffecten na te gaan en de dosis aan te passen. Daarna zijn er elke drie tot zes maanden lichamelijke onderzoeken en bloedonderzoeken nodig om de juiste dosering in te schatten. Tijdens het bloedonderzoek wordt de schildklierwaarde, het aantal witte en rode bloedcellen en de nier- en leverfunctie van je kat gecontroleerd. Ook de bloeddruk van je kat wordt goed in de gaten gehouden.

Voeding tegen een te snel werkende schildklier

Er bestaat speciale kattenvoeding zonder jodium. Jodium is nodig om schildklierhormonen aan te maken. Jammer genoeg vinden de meeste katten deze voeding niet lekker. Bovendien mogen eventuele andere katten in huis niet eten van deze speciale voeding.

Een deel van de schildklier van je kat operatief laten verwijderen

Je kan het te snel werkende deel van de schildklier van je kat operatief laten verwijderen. Er is echter een risico dat de bijschildklieren beschadigd worden. En na de operatie bestaat er een kans dat het schildklierweefsel terug groeit of dat je kat te weinig schildklierhormonen aanmaakt. In het laatste geval moet je kat alsnog medicijnen nemen. Vraag raad aan je dierenarts.

Neem contact op met een dierenarts

Ziet u symptomen in dit artikel terug bij uw dier? Maak een afspraak bij een kliniek. Een dierenarts kan beoordelen of behandeling nodig is.

Vind uw kliniek