Boris werd aangeboden voor een staartamputatie en excisie van de perianale huidplooi wegens chronische, therapieresistente dermatitis ter hoogte van de staartplooien. Ondanks herhaalde medische behandelingen bleef er sprake van persisterende ontsteking en infectie.
Bij klinisch onderzoek werd een uitgesproken kurkentrekkerstaart vastgesteld, waarbij het uiteinde van de staart de anus vrijwel volledig bedekte. De staart was niet mobiel en dorsaal van de anus waren diepe huidplooien aanwezig met chronische dermatitis en secundaire infectie.
Chirurgische aanpak
Het operatiegebied werd ruim geschoren en aseptisch voorbereid. Ter preventie van fecale contaminatie werd een rectale prop geplaatst en een beursnaad aangebracht.
Vervolgens werd een dorsale incisie gemaakt ter hoogte van de staartbasis, waarna de weefsels zorgvuldig werden vrijgeprepareerd tot op de staartwervels. De staart werd geamputeerd met behulp van een rongeur.
Na het omhoogklappen van de resterende staartstomp werd een ventrale, horizontale incisie uitgevoerd om de chronisch ontstoken huidplooi volledig te verwijderen. Hierdoor kon overtollig huidweefsel worden geëxcideerd en werd een meer open, hygiënische perianale anatomie gecreëerd.
Postoperatieve zorg
De patiënt herstelde vlot van de ingreep. Door het verwijderen van de afwijkende staart en de chronisch geïnfecteerde huidplooien wordt een aanzienlijke verbetering van comfort, hygiëne en levenskwaliteit verwacht, met een sterke reductie van recidiverende dermatitis.
Staartplooi-dermatitis is een frequent probleem bij brachycefale rassen met een kurkentrekkerstaart. Wanneer medische therapie onvoldoende resultaat biedt, vormt een chirurgische correctie vaak de meest effectieve behandeling.
